Ο Δημήτρης Τσώνης είναι 25 ετών.
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι κάτοικος Χαλκίδας από πολύ μικρή ηλικία.
Αξιωματικός εμπορικού ναυτικού και αρκετό καιρό τώρα εργαζόμενος στην νυχτερινή ζωή της Χαλκίδας.
Πως ισορροπείς την εργασία στην θάλασσα με την νυχτερινή εργασία;
Όταν είσαι πια κορεσμένος από την νυχτερινή εργασία και θέλεις να κατασταλλάξεις, επιλέγεις το καράβι. Βέβαια, το κάθε ένα έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του . Σαφώς, στη νυχτερινή εργασία περιτριγυρίζεσαι από κόσμο, από ζωή, από ενέργεια αλλά δεν είσαι πάντα σίγουρος και εφησυχασμένος επαγγελματικά. Στην άλλη όχθη, υπάρχει πλήρης επαγγελματική αποκατάσταση, αλλά είσαι μόνος σου.
Νιώθεις πιο κοντα στην στεριά ή στην θάλασσα;
Σίγουρα στην στεριά. Είμαι ένας πολύ κοινωνικός άνθρωπος και είμαι πολύ κοντά με την οικογένειά μου. Η έννοια του ''Θαλασσόλυκου'' πια εξάλλου, έχει χαθεί στην μετάφραση, άρα δεν θα έλεγα ότι με αντιπροσωπεύει πλήρως.
Η στεριά με κάνει και νιώθω περισσότερη ασφάλεια!
Πως έχουν επηρεάσει εσένα, σύμφωνα με τον κοινωνικό σου περίγυρο, τα ταξίδια που έχεις κάνει;
Φεύγοντας σε μικρή ηλικία, έμαθα να χάνω φίλους, να πιστεύω σε φράσεις τύπου: '' Θα μιλάμε'', ''Θα είμαστε σε επαφή''. Μαθαίνεις, στο τέλος, να ξεσκαρτάρεις και να διαχωρίζεις τον κόσμο που θέλει εσένα ως ''Δημήτρη'' και όχι εσένα ως ναυτικό ή για την οποιαδήποτε ιδιότητα έχεις ως άνθρωπος!
Και όσον αφορά τις ερωτικές σχέσεις , δύσκολα σε τέτοιες ηλικίες βασίζεσαι στα αληθινά συναισθήματα και έχεις τον άνθρωπό σου να σε περιμένει να γυρίσεις. Νομίζω περισσότερο ωρίμασα μέσα από τα ταξίδια μου και έγινα πιο αντικειμενικός ...
Έχεις εκπληρώσει τα όνειρα που είχες σαν παιδί; Και αν όχι ακόμα, ποιοι θα ήταν οι στόχοι σου για το μέλλον;
Θέλω να κάνω πολλά ταξίδια, να γυρίσω τον κόσμο, αλλά μέσα από τα δικά μου μέτρα και σταθμά.
Η Ιαπωνία είναι μία από τις χώρες των ονείρων μου. Είτε λόγω πολιτισμού, γλώσσας, ας μην μιλήσουμε για τις Ιαπωνικές σειρές τις οποίες λατρεύω.
Αλλά ναι, τα ταξίδια, νομίζω, είναι ένας από τους στόχους μου στο μέλλον, μπορεί και όχι στο τόσο μακρινό μέλλον...
Ποια είναι τα «hobby» σου;
Με τι ασχολείται ο Δημήτρης Τσώνης στην καθημερινότητά του;
Δεν μπορώ να πω ότι ασχολούμαι με πολλά... Όταν βρίσκω, όμως, ελεύθερο χρόνο θέλω να τον γεμίζω με την εργασία. Θα το προτιμήσω από έναν καφέ, νιώθω ότι είμαι σε ηλικία που όσο περισσότερο δουλεύω, τόσο καλύτερα νιώθω με τον εαυτό μου. Δεν είναι πάντα οικονομικός ο παράγοντας εργασία για μένα, ίσως και να είμαι η χαρά του κάθε εργοδότη...
Σίγουρα μία βόλτα, ένα ποτό θα με χαλαρώσει, αλλά έχω συνηθίσει σε γρήγορους ρυθμούς, φροντίζω να είναι μονός ο καφές..
Πως αισθάνεσαι ως αξιωματικός πια του εμπορικού ναυτικού;
Υπάρχει άγχος λόγω ευθυνών, όχι μόνο για το πλοίο και το φορτίο αλλά και για το πλήρωμα. Η ανθρώπινη ζωή είναι κάτι που δεν μετριέται, που σημαίνει ότι δεν συγχωρείται κανένα λάθος σε αυτό το επάγγελμα.
Για ποιο πράγμα που έχεις καταφέρει νιώθεις περήφανος για τον εαυτό σου στην μέχρι τώρα πορεία σου;
Ό.τι έχω καταφέρει, έχει γίνει με πολλή προσωπική δουλειά και αρκετό ιδρώτα, όμως νιώθω ότι ο χυμός που στύβεις είναι αυτός που απολαμβάνεις περισσότερο, παρά ο έτοιμος που θα σου τον σερβίρουν .
Το πτυχίο μου ήταν ένα από τα επιτέυγματά μου γιατί περήφανος δεν είμαι μόνο εγώ, αλλά έκανα και την οικογένεια μου περήφανη.
Τι συμβουλή θα έδινες στον 10χρονο Δημήτρη Τσώνη σήμερα;
Μείνε όπως είσαι. Όλα θα πάνε ακριβώς όπως πρέπει και όπως τα θέλεις...
Ευχαριστούμε πολύ τον Δημήτρη για τη συνέντευξη αυτή.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ποζίδης
